akmed@akmedcentrum.eu

ul. Mokotowska 6a, Warszawa

Seksoholizm

Seksoholizm (hyperseksualizm, erotomania, zespół de Clerambault, donżuanizm) to ciągła, wyniszczająca i uporczywa potrzeba znacznej częstotliwości i różnorodności aktywności seksualnej, przesłaniająca inne potrzeby człowieka.

W literaturze można spotkać stwierdzenia, że erotomania (hyperseksualizm, patologiczna hyperseksualność, seksoholizm) zaliczana jest do zaburzeń libido (pożądania seksualnego) i polega na wzmożonym popędzie seksualnym (hiperlibidemia). Przejawia się ona w potrzebie znacznej częstotliwości i różnorodności aktywności seksualnej. Używana jest także nazwa donżuanizm.

Rozpowszechnienie seksoholizmu szacowane jest na 3-6% w populacji ogólnej i częściej dotyczy mężczyzn.

Kompulsywne zachowania seksualne dotyczą najczęściej:

  • aktywności autoerotycznej (masturbacji), której zwykle towarzyszy korzystanie z pornografii (zdjęcia, filmy),
  • bezpośrednich interakcji seksualnych i promiskuityzmu,
  • zachowań seksualnych z wykorzystaniem Internetu.

Ponieważ nie ma jeszcze jednej, ogólnie przyjętej i  obowiązującej definicji seksoholizmu, pozwalam sobie zaproponować następującą:

Seksoholizm/hyperseksualizm jest to stan psychiczny charakteryzujący się przede wszystkim stałym, wewnętrznym przymusem (silną potrzebą) realizowania, w warunkach realnych bądź wirtualnych, z przedmiotami lub osobami, czynności/zachowań o charakterze erotycznym lub seksualnym (np. fantazjowanie, uwodzenie, kontakty fizyczne, cyberseks, oglądanie pornografii i inne), przymusem myślenia o tych czynnościach oraz poczuciem dyskomfortu (złego samopoczucia, rozdrażnienia, złości, agresji itp.) w sytuacjach, kiedy realizowanie ich jest utrudnione lub niemożliwe. Te czynności/zachowania utrwalają  się po wielokrotnym ich powtarzaniu, wykonywane są pomimo szkodliwych następstw,  przedkładane ponad inne zajęcia i zachowania, a okresowo mogą stanowić nawet o sensie życia. Charakterystyczne są nieudane próbami kontrolowania lub zaprzestania tych czynności/zachowań.

U podłoża kompulsywnych zachowań seksualnych, oprócz nadmiernego popędu seksualnego oraz braku umiejętności budowania trwałych związków emocjonalnych, mogą leżeć m.in. poczucie niższości, nieśmiałość, niepewność i niewiara we własne możliwości seksualne, które wymuszają potrzebę stałego sprawdzania swojej wydolności. Jednocześnie wiadomo, że podniecenie seksualne i orgazm powodują uwolnienie endogennych opiatów, które wpływają na struktury mózgu określane jako „układ nagrody”, co pozwala doszukiwać się działania podobnych mechanizmów jak w innych uzależnieniach. Erotomania u kobiet to – nimfomania, u mężczyzn – satyryzm. Zwiększenie popędu seksualnego (hiperseksualność) spotykane jest także przy uszkodzeniu płatów czołowych i ciała migdałowatego w mózgu (tzw. zespół Klüvera i Bucy’ego).

Funkcjonowanie seksualne należy jednak rozpatrywać zawsze w kontekście funkcjonowania na innych płaszczyznach życia. Intensywne życie seksualne może iść bowiem w parze z bardzo aktywną oraz intensywną działalnością zawodową, społeczną itp. Wówczas należy traktować je jako przejaw dużej żywotności i wydolności życiowej danej osoby. Aktywność seksualna jest także składową tzw. normy partnerskiej.

Uzależnieniu od seksu towarzyszą często inne uzależnienia. Z badań opublikowanych przez Patricka Carnes’a, a przeprowadzonych na grupie osób uzależnionych od seksu, leczonych w jednym ze szpitali w stanie Minnesota (752 mężczyzn i 180 kobiet), wynika, że 42% z nich było uzależnionych od alkoholu a u 38% rozpoznawano zaburzenia odżywiania.

Cyberseks, seks komputerowy (cybering, mudsex, net sex, seks wirtualny) to wirtualna aktywność seksualna, w której dwie lub więcej osób łączy się ze sobą poprzez sieć komputerową, wysyłając do siebie komunikaty opisujące doświadczenia seksualne bądź wywołujące doznania o charakterze seksualnym. Cyberseks polega na odgrywaniu ról i udawaniu, że odbywane są stosunki seksualne, wysyłając komunikaty w taki sposób, aby pobudzić fantazję innych uczestników. Może być wzmacniany poprzez korzystanie z kamer i innych urządzeń. Nazywany bywa też „seksem bez partnera”.

Leczenie powinno polegać na uczeniu się zdrowych więzi z ludźmi, budowie trwałego intymnego związku oraz na nauce wyrażania i zaspokajania swojego popędu seksualnego w sposób zdrowy tzn. niedestrukcyjny. Podejmowane są próby wspierania farmakologicznego w celu zmniejszenia pobudzenia seksualnego i ograniczenia związanych z nim zachowań patologicznych u osób skazanych za takie przestępstwa jak gwałt czy utrzymywanie stosunków seksualnych z dziećmi.

 

Więcej:

Skontaktuj się z nami:

Centrum Konsultacyjne AKMED
ul. Mokotowska 6a, Warszawa
e-mail: akmed@akmedcentrum.eu
tel. 608 521 431, 22 825 33 33, 22 8555055